Powiesz, że ktoś był uczniem, był w domu albo że coś było zimne, dodając końcówkę przeszłą do słowa bez czasownika.

Zasada

Dodaj -di do rzeczownika, przymiotnika lub określenia miejsca, aby użyć czasu przeszłego: güzeldi, doktordu, evdeydi. Samogłoska zależy od ostatniej samogłoski wyrazu (di dı du dü), a d zmienia się w t po spółgłosce bezdźwięcznej (ç f h k p s ş t): soğuktu. Po samogłosce najpierw wstawia się y: öğrenciydi. Potem dochodzi końcówka osobowa: öğrenciydim, öğrenciydik, doktordunuz; liczba mnoga -ler może stać przed nią (öğrencilerdi) lub po niej (öğrenciydiler).

Porównaj konstrukcje
Ostatnia samogłoskaPo samogłoscePrzykładPo spółgłosce dźwięcznejPrzykładPo spółgłosce bezdźwięcznejPrzykład
a-ydıhastaydı-dıyalandı-tıuzaktı
ı-ydıkapıydı-dıyalnızdı-tıkalabalıktı
o-yduradyoydu-dudoktordu-tuyoktu
u-ydumutluydu-duyorgundu-tusoğuktu
e-ydipencereydi-digüzeldi-tiçiçekti
i-ydiöğrenciydi-diyeşildi-tiişti
ö-ydü–-düköydü-tüçöptü
ü-ydüütüydü-dügündü-tüdüşüktü

Przykłady

  • Dün akşam biz sinemadaydık.Wczoraj wieczorem byliśmy w kinie.Słowo sinemada kończy się samogłoską, więc przed -dı pojawia się y: sinemadaydık. Zaimek biz można pominąć.
  • Mert geçen yıl öğrenciydi.Mert w zeszłym roku był studentem.Öğrenci kończy się samogłoską, więc końcówka wymaga y: öğrenciydi, a nie öğrencidi.
  • Hava dün çok soğuktu.Wczoraj było bardzo zimno.Soğuk kończy się bezdźwięczną spółgłoską k, więc końcówka zaczyna się od t, a ostatnia samogłoska u daje -tu: soğuktu.
  • evdeydimbyłem / byłam w domuevdeydiBył i byli: -di po rzeczownikach (öğrenciydim)m
  • sınıftaydıkbyliśmy w klasiesınıftaydıBył i byli: -di po rzeczownikach (öğrenciydim)k
  • öğrencilerdibyli uczniamiöğrencilerLiczba mnoga -ler / -lar: forma i miejscediBył i byli: -di po rzeczownikach (öğrenciydim)
  • doktordunuzbyliście lekarzamidoktorduBył i byli: -di po rzeczownikach (öğrenciydim)nuz
  • Dün evde ekmek yoktu.Wczoraj w domu nie było chleba.Var i yok przyjmują końcówkę bezpośrednio: vardı znaczy „było”, yoktu „nie było”, z t po bezdźwięcznym k.
  • Ali evdeydi, ama Zeynep evde değildi.Ali był w domu, ale Zeynep nie była w domu.Dla zaprzeczenia przed końcówką stoi değil: değildi. Końcówka osobowa idzie potem, np. değildim.

Odczyt korzysta z tureckiego głosu syntetycznego dostępnego na urządzeniu. Jakość i dostępność są różne; funkcja nie ocenia twojej wymowy.

Uważaj

Nie pomijaj y po samogłosce: poprawnie jest evdeydim, a nie evdedim, oraz öğrenciydim, a nie öğrencidim. To y nie jest dowolne.

Spróbuj samodzielnie

  1. Powiedz „byłem / byłam w domu” z ev (dom): ev + miejscownik + był + ja.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    evdeydim

    evdeydim: ev + de kończy się samogłoską e, więc przed -di stoi y, a -m to końcówka dla „ja”.

  2. Powiedz „byłeś / byłaś w ogrodzie” z bahçe (ogród): bahçe + miejscownik + był + ty.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    bahçedeydin

    bahçedeydin: bahçe + de kończy się samogłoską e, więc dochodzi y; -n to końcówka dla „ty”.

  3. Sala była bardzo zatłoczona. Dodaj do kalabalık (zatłoczony) końcówkę przeszłą.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    kalabalıktı

    kalabalıktı: k jest bezdźwięczne, więc końcówka zaczyna się od t, a ostatnia samogłoska ı daje -tı; dla „ono” nie ma końcówki osobowej.

  4. Powiedz „byliście nauczycielami” z öğretmen (nauczyciel): öğretmen + był + wy.

    Pokaż odpowiedź lub przykładową odpowiedź

    öğretmendiniz

    öğretmendiniz: n jest dźwięczne, więc d; samogłoska e daje di, a -niz to końcówka dla „wy” lub „Państwo”.

Użyj tego dzisiaj

Napisz trzy zdania o tym, gdzie przebywałeś / przebywałaś wczoraj lub w zeszłym roku i kim byłeś / byłaś. W każdym słowie sprawdź, czy przed -di potrzebne jest y i czy ma być d, czy t.