ev: huis en thuis met alle uitgangen
Waarom ev zijn v houdt en uitgangen met voorklinker krijgt (evler, evde, evim), en hoe eve en evde „naar huis” en „thuis” betekenen.
Lezen en oefenenAvonturendagboek
Turkse zelfstandige naamwoorden
Leer elk zelfstandig naamwoord met meervoud, naamval- en bezitsvormen en gebruik het daarna in korte zinnen.
Avonturendagboek
Turkse zelfstandige naamwoorden
Kies je niveau
De zoekfunctie voor lessen kon niet worden geladen. Je kunt de pagina’s nog steeds bekijken.
Geen passende les gevonden. Probeer een kortere zoekopdracht of een ander onderwerp.
kitap (boek): kitabım, kitaba, kitapta
De p aan het eind van kitap wordt b in kitabım en kitaba, maar blijft staan in kitapta en kitaplar: alle vormen van het woord en de uitgangen die de wisseling veroorzaken.
Lezen en oefenensu (water): suyu, suyun, suya en de y
Hoe het zelfstandig naamwoord su zijn uitgangen krijgt: waar de y in suya en suyu vandaan komt, waarom de genitief suyun is en niet sunun, en welke vormen zoals suda en sudan gewoon blijven.
Lezen en oefenenekmek: brood en de k die ğ wordt
Waarom ekmeği en ekmeğim, maar ekmekler en ekmekte: de slot-k wordt alleen voor een klinker zacht (ğ), uitgelegd met één alledaags woord.
Lezen en oefenenaraba: de auto en zijn uitgangen
Waarom araba arabayı en arabaya wordt, maar arabam en arabası: hoe een zelfstandig naamwoord op een klinker naamvallen en bezitsuitgangen krijgt.
Lezen en oefenenokul: school en alle uitgangen die erbij horen
Leer hoe okul (school) meervoud, bezit en naamvallen krijgt, zoals okullar, okulum, okulda en okula, en waarom okulu twee betekenissen kan hebben.
Lezen en oefenenarkadaş: het woord voor vriend en zijn uitgangen
Waarom arkadaş -ta en -tan krijgt in plaats van -da en -dan, waarom de ş nooit verandert en hoe meervoud, bezit en naamval op elkaar volgen: arkadaşlarımızdan.
Lezen en oefenençay: thee en zijn uitgangen
Leer hoe het zelfstandig naamwoord çay (thee) het meervoud, de accusatief, datief, locatief, ablatief en bezitsvormen krijgt, en waarom het çaya is en nooit çayya.
Lezen en oefenenkedi (kat): kedim, kediye, kedisi
Kedim, kediye, kediyi of kedisi? Hoe een zelfstandig naamwoord op i een y, n of s krijgt voor een klinkeruitgang, waarom kediim fout is, en alle vormen van kedi.
Lezen en oefenenmasa (tafel): masaya, masayı, masası
Waar komt de y in masaya en masayı vandaan? Zo krijgt het woord masa (tafel) zijn uitgangen na de slotklinker, en waarom masası iets anders is dan masayı.
Lezen en oefenenoda (kamer): odada, odaya, odası, oda da
Odada of oda da? Het ene betekent „in de kamer”, het andere „de kamer ook”. Plus alle uitgangen van oda met de tussenklanken y en s: odaya, odayı, odası.
Lezen en oefenenpara: geld en zijn uitgangen
Param yok, Para biriktiriyorum, Parayı bıraktım: hoe para (geld) de uitgangen -ya, -yı, -m en -sı krijgt en wanneer geld in het algemeen kaal blijft.
Lezen en oefenenşehir (stad): şehre, şehri, şehrimiz
Şehrim, niet şehirim: de i van şehir valt weg voor een uitgang die met een klinker begint (şehri, şehre, şehrimiz), maar blijft staan in şehirde, şehirden en şehirler.
Lezen en oefenenkapı (deur): kapıyı, kapıya, kapısı
Woorden op een klinker krijgen een verbindende y of n: ontdek waarom kapı kapıya en kapıyı wordt, maar kapısına, met alle vormen in een tabel.
Lezen en oefenenpencere (raam): pencereye, pencereden, penceresi
Pencereye of pencereden? Naar een raam kijken en door een raam kijken vragen om twee naamvallen; zie alle uitgangen van pencere met voorklinkerharmonie.
Lezen en oefenensokak (straat): sokağa, sokakta, sokaklar
Sokakta of sokağta? Bouw de vormen van sokak (straat), zie waarom de k alleen voor een klinker ğ wordt en hoe een straatnaam als Gül Sokağı'nda zijn uitgangen krijgt.
Lezen en oefenenyol: weg, pad en de uitgangen die het neemt
Weg, route of pad: zo krijgt yol meervouds-, bezits- en naamvaluitgangen (yollar, yolum, yolda, yoldan) en zo zeg je „de weg naar school” in het Turks.
Lezen en oefenenotobüs: de bus en zijn uitgangen -te en -ten
Otobüste of otobüsde? Waarom de stemloze s van otobüs (bus) -te en -ten krijgt, nooit zacht wordt en hoe je zegt dat je instapt: otobüse.
Lezen en oefenençocuk (kind): çocuğa, çocukta, çocukları
Betekent çocukları „de kinderen“ of „hun kind“? Zie hoe çocuk (kind) zijn k verzacht, welke uitgangen erbij passen en waarom dezelfde spelling meer dan één betekenis kan hebben.
Lezen en oefenenanne: moeder, mijn moeder, aan haar moeder
Anneyi, annesini, annesinden: volg anne door de naamvallen, het meervoud en de bezitsvormen en zie waar de tussenletters y en n verschijnen.
Lezen en oefenenkardeş (broer of zus): kardeşim, kardeşte, kardeşten
Eén woord voor broer en zus: kardeş met meervoud, bezits- en naamvalsvormen, en waarom ş van -de een -te maakt (kardeşte, kardeşten).
Lezen en oefenenöğretmen (leraar): één uitgang, twee betekenissen
Öğretmenim kan „mijn leraar” of „ik ben leraar” betekenen. Zie hoe öğretmen, een woord op n met een voorste klinker, -ler, -e, -de, -den en -imiz krijgt.
Lezen en oefenendoktor (dokter): doktorum, doktora, doktordan
Doktorum betekent „mijn dokter” of „ik ben arts”. Zo krijgt doktor meervoud, bezit en naamvallen na de achterklinker o, zonder dat een klank verzacht.
Lezen en oefenentelefon (telefoon): telefonlar, telefonda, telefonum
Waarom krijgt telefon, ondanks de e vooraan, -lar en -da in plaats van -ler en -de? Vorm meervoud, bezit en naamvallen en leer de uitdrukking telefonla kennen.
Lezen en oefenen